Sömürgeciliðin Yeniden Þahlanýþý - Ayten Tuncer Kamacı

Libya lideri Muammer KADDAFÝ’nin 42 yýl süren iktidarý, doðum yeri olan Sirte’de son buldu. Ve böylelikle Libya’da bir devirde kapanmýþ oldu. Kabul etmek gerekir ki, Kaddafi bir diktatördü. Ancak, Kaddafi ülkesinin petrolünü satan, o parayý ülkesinin insanlarýyla paylaþan bir diktatördü. Ne Saddam HÜSEYÝN gibi nede Hüsnü MÜBAREK gibiydi.

O halde bu isyancýlar neden isyan ettiler?

Ýsyancýlar isyan etti, çünkü hem CÝA hem de Fransa bu isyancýlarla iþbirliði yaptýlar. Onlarý Kaddafi yönetimine karþý kýþkýrttýlar. Fransa’nýn göndermiþ olduðu askerler tarafýndan organize edilen bu isyancýlar, Kaddafi’ye karþý ayaklandýlar. Dýþ müdahale için ortam hazýrlandýktan sonra da Amerika, Fransa, Ýngiltere, Hollanda ve NATO toplu olarak saldýrýya geçti. Çünkü Libya’nýn altýnda yatan kocaman bir petrol denizinin olmasý, Libya halkýnýn Fransa’da, Ýngiltere’de ve Avrupa’daki diðer ülkelerde 35 milyar dolarý ile Amerika’da 50 milyarýn üstünde dolarýnýn olmasý, Amerika ve Avrupa’nýn iþtahýný kabartýyordu.

Ýþtahlarý nasýl kabarmasýn ki…

Tüm dünyada ekonomik sýkýntýnýn iyice derinleþtiði bugünlerde, krizlerle boðuþan Avrupa Birliði Ülkelerinin, enerji krizi yaþamamak için Libya petrollerine ve bankalarýnda bulunan Libya’nýn yüklü parasýna ihtiyaçlarý vardý. O Libya ki petrol alanýnda dünyanýn on ikinci, Afrika'nýn en büyük üçüncü petrol ihracatçýsý konumundadýr. Libya’nýn, dünya ekonomisi açýsýndan önemi buradan kaynaklanmaktadýr. Kaldý ki Libya topraklarýnýn sadece yüzde 25'in de petrol aramasýnýn yapýlabildiði, gerçek petrol rezervlerinin ise bilinen rezervlerden çok daha yüksek olduðu tahmin edilmektedir. Ayrýca, Libya’daki petrol rezervlerinin büyüklüðü, kalitesi ve Avrupa'ya en yakýn enerji kaynaðý olmasý, bu ülkelerin Libya'ya olan ilgilerini daha da artýrmýþtýr. Bundan dolayý bu emperyal güçler düðmeye basarak, Libya üzerine hazýrladýklarý oyunu hýzla uygulamaya geçirmiþlerdir.

Aslýnda, bu ülkeler daha Kaddafi yakalanmadan, Kaddafi sonrasý döneme yönelik tartýþmalarý baþlatmýþlardý bile. Çünkü Kaddafi'ye yönelik ayaklanmalarýn baþladýðý dönemde, Libya Ulusal Geçiþ Konseyi liderlerinden, savaþ sýrasýnda kendilerine destek veren ülkeleri, savaþ sonrasýnda unutmayacaklarýna dair bir teminatý peþinen almýþlardý. Þu anda kulaða gelen haberlere göre isyancýlara yardým ettiði için, Fransa’nýn þimdiden petrolün %35’lik dilimine el koyduðu yönündedir.

Netice itibariyle, Libya’daki durumun ne Kaddafi’nin diktatörlüðüyle nede Libya halkýnýn ezilmiþliðiyle uzaktan yakýndan alakasý yoktur. Emperyalist devletlerin bütün derdi, o petrol denizinin sahibi olmaktýr. Libya’nýn baþýnda Kaddafi olduðu sürece bu kaynaklara sahip olamayacaðýný anlayan bu devletler, aynen Saddam Hüseyin’e yaptýklarý gibi Kaddafi avýna çýktýlar. Ve sonunda, Libya’daki yerli iþbirlikçileriyle birlikte Kaddafi’nin ipini çekerek önlerindeki en önemli engeli aþmýþ oldular.

Kaddafi sonrasý dönemde, Libya petrol ve doðal gazýnýn Batýlý emperyal güçler tarafýndan tüm dünyanýn gözü önünde nasýl paylaþýlacaðýný hep birlikte göreceðiz.

Aslýnda son yýllarda Orta Doðu’da ve Asya’da olanlar, bir noktada sömürgeciliðin Avrupa’da ve Amerika’da yeniden þahlanmasýnýn, kýymetli madenlerin ve enerji kaynaklarýnýn peþinde koþan sömürgeci bir zihniyetin bu kýtalarda hâkim olmasýnýn bir göstergesidir.

Dün Afganistan ve Irak vardý. Bugün Libya, yarýn baþka bir ülke. Bu batýlý emperyal güçler her ülke için ayrý bir oyun hazýrlýyor, ayrý bir metot kullanýyor ve zamaný geldiðinde de gözünü kýrpmadan devreye sokuyor.

Biz ise bu bölgede konumumuz itibariyle bir ateþ çemberinin içerisindeyiz. Çemberin bir parçasý olmamak için dengeleri çok çok iyi korumalý, çevremizde oynanan bütün bu oyunlar karþýsýnda çok daha uyanýk ve dikkatli olmalýyýz.