Her Zaman İsteriz Ancak Olanla Yetiniriz -

Oysa her gece düşünürüz yastığa başımızı koyduğumuzda, aklımızdaki soruları kendimizce cevaplarını ararız, cevapları ne kadar beğenmeyecek olursak tek çareyi yeni cevaplar üretmekle buluruz…

Bazı zamanlar vardır ki; hiç kendimizde bulmayız hataları her zaman karşı tarafı suçlarız ya da suçlama kaygısında buluruz teselliyi…

Bugünkü köşe yazımı Siyaseten, Aksaray gündemden uzak tutup bugün elimden geldiğince içimden geçenleri dile getireceğim…

Her zaman isteriz ancak olanı ile yetinmeyi öğreniriz zamanla…

Herkes ister milli piyangonun kendisine çıkmasını, lüks bir arabasının olmasını, güzel bir evinin olması, yüksek cirolu bir iş yerine sahip olmak gibi istekler arzusu içindedir…

Bakmakla yetiniriz zamanla, arzularımız istemeyle değil çalışma ile olacağını anlar işlerimize yoğunlaşırız kendimizce…

Pazar günü yürümeyi unuttuğumu anladım…

Bir gün teknolojiden uzak durmak istesem de sonuçta yapamadım onsuz. Sanki bir sevgiliden ayrı düşmüş gibi idi o gün. Teknolojiyi eli mahkûm yenik düştüm. Her şeyden uzak telefonumu kapatıp spor elbiselerimi giyinip evimden çıkarak yürümeye başladım. Kılıçaslan parkına oradan mezarlığa mezarlıktan laleliye oradan adeseye ve günün sonunda yorgunluğu atmak için bir kahve için oturduğum kafeterya ile sonlandırdım.

Bazen Ne kadar genç ve yaşlı olursanız olun geriye tek bir söz kalıyor. VAZGEÇMEK

Her yolun gitgide kısaldığını bildikçe yolun en sağından ve emin adımlarla gidiyorsunuz ister istemez. Dışarıda soba temizleyenlerimi ararsın, dövüşenleri mi, kapı önlerinde komşuluk ilişkilerinden çok kardeşlik gösterisinde bulunanlarımı dersiniz, çocukların soğuk hava koşullarına rağmen futbol oynamaya çalışmasını bir yandan da ağzının buharı ile ellerini ısıtmaları mı dersiniz hepsi çok güzeldi. Çok güzel manzaralardı.

Bazı zamanlar insan şehir gürültüsünü ve bütün sorunlarını bir köşeye bırakıp yürümeyi tercih etmeli, her şeyden önce çevresindekilerin değil de kendini dinlemeyi öğrenmeli diye düşünüyorum…

Sizce de gerçekten hayat böyle değil mi?

Hayat her şeye rağmen yaşamaya, yaşlanmaya, zaman zaman gülmeye ve ağlamaya hüzünlenmeye, sevilmeye, sevmeye, değer vermeye, değer yitirmeye, konuşmaya, yazabilmeye, yani kısacası her şeye rağmen bir an bile olsun o anı yaşamaya değer diyorum kendimce… Değmez diyenlere de bir sözüm yoktur. Hiçbir zamanda olamaz…