ŞİMDİ bir YAZI yazmak GEREK -

ÖYLE bir yazı olmalı ki kısa olmalı, öz olmalı… Her hangi bir mesaj vermeye amaç edinmemeli… Kendini parçalamamalı, büyük sözler söylemek için.

Kızgınlıklarına ve ya sebepli sebepsiz sevinçleri bir kenara bırakmalı. Ve mümkünse şayet o kenara bir daha bakmamalı.

Hani yalan olmamalı. Kendi kendime söylediğim yalanlardan bile arınmalı…

Toplumsal bir soruna temas etmemeli… Yerel bir eleştiri içermemeli… Özel bir sorun dile getirilmemeli…  Ya da şartların olgunlaşmasını beklemeli.

Cesaret olmamalı kelimelerde, biraz korkakmış gibi yapmalı. Yazdığın her cümlenin altı ve eğer mümkünse üstü bile çizilmemeli.

Hiç kimse aslında bir “b.k” anlamamalı yazıdan. Fakat anlıyormuş gibi yapmalı.

Tutarlı olmalı, akla uygun olmalı… Tüm edebiyat kurallarına, dil kurallarına uymalı…

Ya da bütün kuralları hiçe saymalı. Şayet en azından burada mobesa kameraları yok. Ceza gelmez! Rahat ol.

İçinde bitmemiş cümleler olmamalı! Tüm cümleler tamamlanmalı. Tamamlayamadığın yerlerde konu alakasız bir konuya bağlanmalı.

Oysa…

Yani…

Sen bu dünyada gördüğüm….

Yok yok tehdit içermemeli, beddua olmamalı. Arabesk terimler içermemeli… En azından bu yazı da küfür olmamalı, argo olmamalı. Çünkü küfür ve argo hayatın içinde yok. Sadece benim yazılarımda var.

Yüzün gülmesin.

Şerefsiz.

Taş ol.

Sürüm sürüm sürün.

Bir ekmeğe muhtaç kal.

Şimdi bir yazı yazmak gerek. Hayatın içinde o kadar anlatım bozukluğu varken hiçbir anlatım bozukluluğu yapmamak gerekir.

 Hayat sakin olamazken senin yazının olabildiğince sakin olması gerekir.

Yazının içinde hiçbir şikâyet olmamalı. Çünkü kimi kime şikâyet edeceksin ki?

Öyle bir yazı olmalı ki birçok kişi okuduğunda “saçma” yorumu yapacakken… Sadece bazıları kafasını sallayarak seni anlayabilsin. Yani herkesin anlayabileceğinden uzak bir yazı olsun. Çünkü artık anlaşılma kaygılarımı yok ettim. Hatta haddimi aştım, başka başka insanları anlamak, olayları analiz etmek gibi bir çabamda yok. Sınırlar aşıldı bir kere

Hani dedim ya birileri mutlaka anlayacak. Onlar anlamasa da olur zaten. Şimdi yapabileceğim en büyük imla hatası ile bitireyim yazımı: Çünkü gerçek hayatta NOKTA konulduğunda bitmiyor bazen. Virgüller ise çoğunca bir işe yaramıyor. Ve soru işaretlerinin cevabı hiçbir zaman yapılmıyor. Ünlem işareti anlamını yitirmişken yazımı bir ünlem işareti ile bitirsem mi acaba ? : . !

VAY BE!