Hayýrlarýn Hayýrlýsý… -

Hayýr yapmak; yardýmlaþmanýn ve paylaþmanýn bir aracýdýr. Bu da çok özen ve dikkat isteyen bir eylemdir.

Eskiden insanlar; muhtaçlarý kendileri bulur ve insanlarý rencide etmeden hayrýný yapardý. Þimdi maþallah bu faaliyet bir þova dönüþtü. Özellikle vicdanlarýmýzýn sesini daha çok dinlediðimiz Ramazan Ayý’nda bunlarýn kötü örneklerini sýklýkla duyacaðýz bunlara hazýr olun.

Benim de hayatýmda ailemin muhtaç olduðu ve yardým gördüðü yýllar oldu. Bunlardan en çarpýcý örneði vermek isterim. Aksaray Orta Okulu birinci sýnýf öðrencisi iken teneffüste yanýma üst sýnýftan bir aðabey geldi ve ailemle ilgili birkaç soru sordu. Birkaç gün sonra da okul müdürü beni odasýna istedi ve bana Aksaray’da bir giyim maðazasýnýn adýný verdi ve oraya uðramamý söyledi.

Ben de O maðazaya okul çýkýþý uðradým, kendimi tanýttým ve müdürümüzün yolladýðýný söyledim. Maðazada bayram öncesi tepeden týrnaða donatýldým. Ben bu yaþadýklarýmda ne O hayýrseveri gördüm ne de O beni gördü. Hatta diðer muhtaç arkadaþlar bile hiç birbirimizi görmedik.

Þimdi merak ediyorum; günümüzde böyle duyarlý hayýrseverler ve okul müdürleri var mý acaba? Bazý görgüsüz sanatçýlar televizyona çýkýyor “Ben þu kadar öðrenciye burs veriyorum”. Öncelikle bunun söylenmesi ve teþhiri hemayýp hem de günah. Diyelim ki öyle; hangi öðrenciye ne kadar yardým ediyorsun O’nu da söyle ki inandýrýcý olsun bari.

Bunlarýn çoðu reklam kokan hareketlerdir. Deðerli hayýrseverler lütfen yardýmlarýnýzý yaparken çok dikkatli olunuz aksi halde hayýr yapayým derken günah kazanabilirsiniz