“Þifre” var! Hayýr, “Þike” var! -

SÝZ BÝZÝM ÞÝFRELEÞTÝRDÝKLERÝMÝZDEN MÝSÝNÝZ?

YOKSA ÞÝKELEÞTÝRDÝKLERÝMÝZDEN MÝ?

KENDÝNÝ GELÝÞTÝR!  Öðrenmenin ana rahminde baþladýðýný düþünürsek þayet sonu da yok! Çünkü ölümünde bir anlamda “öðrenmek” olduðunu biliyoruz. Hatta SOKRATES’ in sýrf bu sebepten ölümü heyecanlý bekleyiþini de biliyoruz. Bende bu aralar hem de bu yoðun stresli dönemde “diksiyon kursuna” baþlamaya karar verdim.  Aksaray Belediyesinde düzenlenen kursa katýldým. Kursu veren hoca gerçekten süper bir performans sergiliyor. Öyle ki bu aralar bol bol tekerleme okumaktayýz. Ýþte bu ruh haliyle yazýmýzýn baþlýðý da böyle bir þey oldu. Fakat konumuza geçmeden herkese tavsiye etmek isterim. Belediye bünyesinde muhteþem kurslar var. Hem de uygun ücretlerde, kaçýrmamanýzý þiddetle öneririm.

Gelelim asýl meselemize… Þu dönemde 15-20 yaþ döneminde olan, ülkem sýnýrlarýnda yaþayan tüm gençlere çok ama çok üzülüyorum. Ve sadece bu sebepten dolayý on yýl sonra nasýl bir ülkede yaþayacaðýz? sorusuna bir cevap bulamýyorum. Hatta aklýma öyle kötü þeyler geliyor ki! Vallahi yazamýyorum. Yazsam bir anlamda “ korku ütopyasý”  yazmýþ olacaðým.

Þimdi son birkaç yýla þöyle bir göz atalým. Gençleri en çok ilgilendiren ilk konudan baþlayalým. SINAV! Yapýlan sýnavlarý, kopya iddialarýný, þifre iddialarýný hatýrlayýn. Yanlýþ hesaplamalar, yanlýþ kýlavuz basýmý, yanlýþ bir þeyler… Alýnan birtakým kararlar ve vazgeçilen kararlar… Deðiþen bakanlarla, deðiþen sistemler… Kýsacasý öðrencinin iç dünyasýný fena halde bozacak þeylerdi bunlar.

Ve yine gençleri çok ilgilendiren FUTBOL…  Maçlar yapýldý, birileri küme düþtü, birileri þampiyon oldu. Derken ÞÝKE iddiasý!  Artýk gençler girdikleri her sýnava “acaba bu sýnavýn þifresi ne olabilir?” diye düþünerek girecek. Ýzledikleri maçý izlerken, performansa bakmak þöyle dursun. Acaba kim hangi maçý kaça satýn almýþ mýdýr? Alacak mýdýr? Gibi hesaplamalarýn içinde bulacak kendini.

Bir de þimdi en çok ERGENEKON’U tartýþýr oldular. Hatta gençler kendi sohbetlerinde “Ergenekon ile ilgili espriler bile yapýyorlar”. Fakat o esprileri yazarsam tarafmýþ gibi olabilirim. Neyse geçmiþte bir þeyler yaþanmýþ. Geçmiþ dediðime bakmayýn. Yakýn geçmiþi kastediyorum.  Yani bu olanlar var, bir de “aslýnda o öyle olmadý, onun arkasýnda þu þu var” gibi görüþler… Düþünsenize gençlerin psikolojisini?

Neye, kime güvenecekler þimdi?

Çok zeki, çok okuyan bir öðrencimle aramda þöyle bir diyalog geçti. Ben onun muhteþemliðine vurgu yapmak amacýyla “senin geleceðini merak ediyorum, nerelerde olacaksýn acaba?” dedim. Çünkü 17 yaþýnda benden daha iyi tarih bilen, benden daha iyi felsefe bilen bir öðrencim. Þimdi çok þaþýrdýnýz deðil mi? Bir öðretmen öðrencisinin daha iyi olduðunu nasýl söyleyebilir? Ben kýsaca þöyle desem, ben söyleyebilenlerdenim. Oysa bilirim birçok öðretmenin böyle öðrencilere tam tersi yýldýrma politikasý uyguladýklarýný, ukala bulduklarýný… Neyse dedim ya bu bir gerçek öðrencim lakin bazý þeyleri benden kat kat daha fazla biliyor. Ve ben bunu ona söylediðimde saygýnlýðýmdan bir þey kaybetmedim. Tam tersi onun saygýnlýðýný fazlasýyla kazandým.

Öðrencime sorduðum soruyu hatýrladýnýz deðil mi? “senin geleceðin ne olacak” demiþtim. Þöyle bir cevap verdi. : “Ne olcak hocam beni bir yerlerde öldürecekler. Ya da sözde intihar ettirtecekler. Ya da delirtecekler. En kötüsü belki de aptallaþtýracaklar”

O bunu söyler söylemez aklýma “ASELSAN MÜHENDÝSLERÝ” geldi. Dehþete düþtüm. Sustum. Hiçbir þey söyleyemedim. Siz olsaydýnýz ne söylerdiniz?

Sonra aklýma “yalnýz kalmýþ, toplumdan ayrýlmýþ insanlar geldi.” Kendi doðrularýný savunduðu için. Kendi doðrularýný yaþadýðý için. Robot olmadýðý için! Yalnýz, acý çeken kahramanlar geldi aklýma… “ Bir gün anlayacaklar umudunu” hiç yitirmemiþ. Bilgi ve belki de baþka baþka özellikleriyle sivrilmiþ ve silinmeye, sindirilmeye çalýþýlmýþ insanlar geldi.

“KRALA ÇIPLAK DEDÝÐÝ ÝÇÝN” soyutlanmýþ, aforoz edilmiþ insanlar geldi. Hayatým boyunca öðrencilerimden, ailemden, arkadaþlarýmdan… Birçok örnek geldi aklýma… Dün ve þimdi de acý çeken sessiz kahramanlara aðladým.

Þifre, þike iddialarý konuþulsun. Lakin anlamadýðým bir haber bülteni direk þike konusu ile habere baþlýyor. Oysa þehit vermiþiz. Oysa askerimiz kaçýrýlmýþ. Oysa konuþacak baþka baþka þeyler var. Evet, daha önemli þeyler.

 Fakat birileri aðzýmýza biber sürmekle tehdit ediyor. Ýyi güzel de biz biberden korkacak yaþý geçmedik mi? Onlar biber sürecekse, bizim elimizde armut toplamýyor. Hiçbir þey yapmasak bile bibere misilleme yapabiliriz. Onlar aðzýmýza biber sürerken biz de Mevlana’nýn felsefesinden hareketle gül atabiliriz. Ki gülün dikeni belki yüreklerine batarda anlarlar belki o zaman söylediklerimin basit olmadýðýný. Belki birileri hatýrlar asil geçmiþimizi. Gençleri aptallaþtýrmaya yönelik yapýlan her þeyi düþünür. Düþünür de vazgeçer belki! 

 Belki anlarlar bu vatana kupon biriktirerek deðil, kan akýtarak sahip olduðumuzu. Ve bu vatana yapýlacak en güzel hizmetin en önce eðitim olduðunu. Belki de koltuk dertlerini bir tarafa býrakýp, gerçekten “nasýl hizmet edebiliriz?” sorusunu tartýþýrlar.

 Siz hiç “YARINA HÝZMET ETMEK” diye bir þey duydunuz mu? Keþke birileri yarýna hizmet projelerini anlatabilseydi. Hadi hep beraber yarýna hizmet edelim. Yoksa yarýnlarýmýz çalýnacak. Sonra biz bilmedik, duymadýk, anlamadýk demeyin. Benden söylemesi, bilgisayardan yazmasý, internetten göndermesi,  Posta’dan yayýnlamasý…