Bu yazı 01 Ocak 2011, Cumartesi 00:17:56 tarihinde eklendi. 591 kez okundu.
Kış Geldi -
Evde annemiz, okulda öğretmenimiz derken belli bilgileri öğrenmiş oluyoruz
Evde annemiz, okulda öğretmenimiz derken belli bilgileri öğrenmiş oluyoruz. Büyüdükçe de sevgi, saygı, edep gibi belli mefhumlar öğreniliyor. Fakat gözardı ettiğimiz bir husus var ki o da çoğu mefhumu hatta klişeleri bile eksik öğreniyor olmamız.
Hani herkes yemek yapar da ustanın elinden çıkmış yemek bir başka güzeldir ya. Kullanılan malzeme aynıdır ama yemeğin tadı çok başkadır ya. Tıpkı bunun gibi içimizde beslediğimiz duygular da başkalarının duygularıyla isim olarak aynı olsa da aslında farklıdır.
Hangimizin sevgisi Mecnun kıvamındadır? Veya hangimizin fedakarlığı bir anne kıvamındadır? teslimiyetimiz
Deme şu niçin şöyle, Bak sonuna sabr eyle, yerincedir ol öyle; Mevlâ görelim neyler Neylerse güzel eyler diyen İbrahim Hakkı kadar dolu dolu oldu mu?
Yaşadığımız coğrafya ve zaman itibariyle zirveyi yakalamış insanları tanıma, onlarla konuşma, onlardan bir şeyler öğrenme şansımız olmaması sebebiyle birçok kişiye hislerin ne olduğunu öğreten hayattan ziyade kitaplardır. Yaşadığımız duygular ilk başta okuduklarımızla aynı da gözükebilir. Bu doğrudur ama derinlik ve muhteviyat olarak keşfedilemeyen yönleriyle yarı belirsiz bir haldedir.
İnsan; ölümü, aşkı, sevdayı, hasreti yaşamış olabilir fakat Yunus’un bir dörtlüğü veya Peyami Sefa’nın bir anekdotu bizi bu duyguların ta kendisiyle temasa geçirir. Tanpınar’ın yazdığı mektupta geçen akşam vaktinin güzelliği akşamın ne olduğu konusunda silinmez bir his verebilir.
Kış aylarına girdiğimiz bu günlerde yapacağımız en iyi iş bol bol kitap okumak olsun.
Ele geleni yersin,
Dile geleni dersin,
Böyle dervişlik dursun
Sen derviş olamazsın diyen Yunus’u
Gözünü aç da bak cümle kemalullaha: Kur-an'ın bütün ayetlerinin manası, edebden ibarettir diyen Mevlana’yı
Tomurcuk derdinde olmayan ağaç, odundur diyen N.Fazıl’ı ve sayamayacağımız kadar çok olan tüm yazar ve şairlerimizin eselerini –seçerek- okumaya başlayalım. Okuyalım ki kalbimizdeki duygular derinleşip anlam kazansın. Böylelikle alelade duygularla yaşayan biri olmayalım.
|